Pesten, hoe ga je daar nu mee om?

Gisteren het schokkende nieuws over een zelfdoding van een jongen van 15, omdat hij gepest werd op school met name via social media. Ontzettend treurig, vooral omdat de noodkreet van deze jongen niet serieus genoeg genomen is. Als de enige oplossing die je zelf kan bedenken is het beroven van het leven, dan ben je vooral heel erg bang. Zo bang, dat je niet meer weet naar wie je toe moet gaan voor hulp.

Ook al lijkt het nog zo onwaarschijnlijk, hulp en luisterende oren zijn er altijd. Echt waar. Maar het is wel van cruciaal belang dat je durft te spreken. Dat je het risico durft te nemen jouw leven aan een ander te vertellen. Ook als jij je ergens voor schaamt, ook als je bang bent voor een oordeel van iemand anders of bang bent niet serieus genoeg genomen te worden. Blijf aan de bel trekken. Geef toe dat je zelf niet weet hoe hiermee om te gaan en zoek zo snel mogelijk hulp.

Ik vind het best lastig mij hier goed te verwoorden, want ik wil geen mensen boos of verdrietig maken, maar ik ga toch iets zeggen. Velen hebben de neiging pesters aan te wijzigen als schuldigen en hun gedrag te verafschuwen. En vinden vaak dat de ander daar wat aan moet doen. Dat hij of zij moet veranderen. Maar vaak ken je de reden vaak niet waarom iemand pest. Het zou zo maar kunnen zijn dat deze persoon zelf ook gepest wordt of zo onzeker is over zichzelf dat dit de manier is om van zich af te bijten. Het gedrag is zeker niet goed te keuren, maar veroordelen helpt ook niet. In mijn optiek hebben pesters en gepesten beiden net zoveel ‘schuld’ in de situatie, evenals de omstanders (meelopers) die misschien niet zelf starten, maar net zo hard meedoen.

Wat ik ook zie is een verschil in gepest voelen en gepest worden. We komen namelijk allemaal uit een ander gezin. Waar het bij de een heel gewoon is ergens grapjes over te maken voelt dit bij een ander als iemand voor paal zetten. En wanneer gaat het moment van ballorig gedrag en uitdagen over in pesten? De grens is moeilijk te bepalen en ligt bij ieder mens anders. De beste oplossing tegen pesten is zelf weerbaarder worden. Zelf anders met je eigen gedachten om gaan. In je kracht gaan staan. Wat maakt jou bijzonder? Je hoeft echt niet hetzelfde te zijn als de rest, wees je unieke zelf en ben daar trots op. Mensen roepen heel veel, maar je bent zelf degene die het je laat raken.

Nu weet ik dat dit heel makkelijk klinkt, dat is het zeker niet. Het beste wat je kunt doen is hulp zoeken. Er zijn hulplijnen, vertrouwenspersonen (zowel op het werk als op scholen), vrienden, buren en hulpverleners. Bel ze op en leg uit dat je het moeilijk vindt, maar dat je hulp nodig hebt en vraag of ze bereid zijn jou te helpen. En wacht daar niet mee. Pesten gaat van kwaad tot erger.

En lieve ouders, bekijk je eigen kinderen goed en luister naar wat ze jouw te vertellen hebben en neem hen serieus. Zorg dat je er bent voor ze en dat jullie degene zijn die ze durven te vertrouwen. Tegen wie ze alles kunnen zeggen ook al schamen zij zich. Jij bent hun allerbelangrijkste basis! Hoe jullie met lastige zaken omgaan is bepalend voor wat zij zullen doen, realiseer je dat. En stel nu dat jouw kind vertelt dat hij gepest wordt, stuif dan niet vol boosheid op anderen af, maar zoek een oplossing voor je kind. Bevestig je kind in het feit dat het een lastige situatie is en bedank hem voor het vertrouwen dat ie jullie geeft door het wel te vertellen. En geef je kind het vertrouwen terug door ook daadwerkelijk in actie te komen. Ook al ben je boos tot in je tenen, het helpt echt niet dit buitensporig naar anderen te uiten, dus probeer in gesprekken rustig te blijven. Maar laat wel merken dat het noodzakelijk is deze situatie aan te pakken. En vergeet niet je kind in therapie te laten gaan. Daar heeft ie altijd baat bij.

Het is een illusie te denken dat pesten ooit zal stoppen. Wij kunnen wel invloed uit oefenen in onze eigen omgeving door situaties te bespreken. Dus laten wij waakzaam zijn op signalen, zowel die van je eigen gezin als daarbuiten. Zelfdoding is te treurig. Het is namelijk nooit een oplossing, maar een noodkreet van iemand die niet wist hoe die met zijn eigen situatie om moest gaan. En hoe somber het leven ook lijkt er komen altijd weer momenten dat de zon ook voor jouw weer gaat schijnen. Maar niets gaat vanzelf.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *